τα κατορθώματά μου
Εντελώς αντικειμενικά μιλώντας, είμαι πολύ πολύ έξυπνη και πονηρή, θέλω να βρίσκομαι συνεχώς σε κίνηση και δεν ησυχάζω στιγμή. Ούτε το βράδυ παρακαλώ! Σιγά μην κοιμάμαι εγώ όλη νύχτα να χάσω τόσες ώρες παιχνίδι!!! Ξυπνάω λοιπόν κι εγώ ξημερώματα κι αρχίζω τα γελάκια και τα τραγούδια. Ε, να εκτονωθώ κι εγώ μετά από 2-3 ώρες ύπνο βρε αδερφέ! Βέβαια, οι γονείς μου δε συμμερίζονται τον ενθουσιασμό μου και δεν μπορώ να καταλάβω γιατί...
οι ασχολίες μου
Βρίσκομαι διαρκώς σε κίνηση και δεν κάθομαι λεπτό...ήδη έχω διαλύσει μια στράτα και πάω για τη δεύτερη! Η καλύτερη μου είναι οι βόλτες, δώσ' μου βόλτα και πάρε μου την ψυχή! Την αράζω στο καρότσι και δε με νοιάζει τίποτα...Βάζω και τα πόδια μου ψηλά ψηλά και την περνάω φίνα...Ε κι άμα δω τίποτα ζόρια (όταν πεινάσω δηλαδή) τρώω και την πιπίλα μου, ρίχνω και κανά υπνάκο και όλα καλά!
οι δεξιότητές μου
Είμαι ήδη 10 μηνών και σχεδόν αυτοεξυπηρετούμαι!!! Πιάνω το μπιμπερό μου και πινω μόνη μου, βουτάω τα χέρια μου στο φαί μου και τα βάζω στο στόμα μου, κάθομαι, σηκώνομαι και στέκομαι (στις μύτες βέβαια γιατί προπονούμαι για τη λίμνη των Κύκνων...). Μπουσουλάω σε όλο το σπίτι και βοηθάω και τη μαμά μου να σφουγγαρίσει το πάτωμα! Κι αν με βάλετε στη στράτα μου τρέχω πάνω κάτω, ανοίγω ντουλάπια, πόρτες, τραβάω καρέκλες, κουρτίνες, καλώδια, καλόγερους, τραπεζομάντηλα, σεμεδάκια και άλλα πολλά.
τα τελευταία μου νέα
Εκτός από τα άλλα μου προσόντα, είμαι και κυριολεκτικά βιβλιοφάγος, με προτίμηση στα μετρίου πάχους και μικρά σε μέγεθος βιβλία...μιαμ, μιαμ....και μόνο που τα σκέφτομαι μου τρέχουν τα σάλια. Τρέχω με τη στράτα μου στη βιβλιοθήκη, τα αρπάζω από τα χαμηλά ράφια και τσουπ, κατευθείαν στο στόμα. Ποίηση, δοκιμιο, μελέτη, μυθιστόρημα, δεν κάνω διακρίσεις, αρκει να έχει χοντρές σελίδες και σκληρό νόστιμο εξώφυλλο... αυτά είναι τα αγαπημένα μου, δε θά' λέγα όχι όμως και σε κανένα περιοδικούλι. Το μόνο κακό είναι ότι η μαμά μου μόλις με δει μου τα αρπάζει από τα χέρια! Δεν μπορέι κανείς τέλος πάντων να απολαύσει ένα καλό βιβλίο στις μέρεςι μας ανενόχλητος!

 

 

Η ζωή μου

 

Γεννήθηκα στις 9 Μαρτίου του 2007, στις 9:09 το πρωί ακριβώς, στην κλινική "Μητέρα" στο Ηράκλειο της Κρήτης. Δεν είχα άλλη επιλογή από το να γεννηθώ με καισαρική, καθώς η αδελφούλα μου πριν από μερικά χρόνια είχε προτιμήσει να κάτσει με το κεφάλι πάνω και τα πόδια κάτω περιμένοντας σαν κυρία να την απεγκλωβίσουν, καθιστώντας έτσι αναπόφευκτη την καισαρική τομή.

Από την αρχή της ζωής μου έδειξα την κλάση και το χαρακτήρα μου. Τις πρώτες μέρες δεν έκλαιγα σχεδόν καθόλου παρά μόνο όταν πεινούσα και κοιμόμουνα την περισσότερη ώρα.

Η μεγάλη ανακούφιση της μαμάς μου ήταν όταν πρωτόπιασα το στήθος της. Με την πρώτη κιόλας προσπάθεια το στοματάκι μου κούμπωσε στο στήθος και άρχισα να ρουφώ με δύναμη και αποφασιστικότητα! Οι γονείς μου τα 'χασαν βλέποντάς με! Η μητέρα μου που είχε προετοιμαστεί ψυχολογικά για ατέλειωτες προσπάθειες με πιέσεις, κανακέματα και διάφορα άλλα για να μάθω να θηλάζω έμεινε με το στόμα ανοιχτό! Βρε τι σοφό μωράκι ήμουν εγώ!!!

Οι πρώτοι 6 μήνες της ζωής μου δεν είχαν και ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Θήλαζα ασταμάτητα κι από λίγο και το δυσάρεστο ήταν ότι με ταλαιπωρούσε παλινδρόμηση και έκανα και πολλούς εμετούς.

Σιγά σιγά καθώς μεγάλωνα άρχιζα και να ζωηρεύω. Είμαι περίεργη και ανήσυχη και θέλω όλα να τα μαθαίνω. Η μαμά μου με λέει κουτσομπόλα, γιατί δεν αφήνω τίποτα να πέσει κάτω, αντικείμενο να μην αγγίξω, φαί να μη δοκιμάσω, ήχο που να μη γυρίσω να διερευνήσω.

Ένα από τα πολλά μου πλεονεκτήματα είναι και η όρεξή μου. Ευτυχώς για τη μαμά μου το φαγητό μου μου αρέσει πολύ και συνήθως το τρώω όλο. Επίσης είμαι πολύ του γιαουρτιού και μάλιστα του κατσικίσιου (Τον Κριαρά τον έχω κάνει πλούσιο!) Μόνο η φρουτόκρεμα δε μου πολυαρέσει, αλλά με λίγα κολπάκια την τρώω κι αυτή!